بر گُر ده ي اين پير توان مي دادي

يك بار دگر كاش تو با اس ام اس !

اين گوشي كهنه را تكان مي دادي

پيش از تو چه كاره بوده ام ، يادم نيست!

شايد كه ستاره بوده ام ، يادم نيست

....... كه بود نام من يا كه تويي؟

يك، يا كه دو پاره بوده ام ، يادم نيست!

افسوس نظر بازی ما بازی بود

پرواز نبود٬ بلند پروازی بود

فتوی همان که بر جفا حکمت داد

دنباله ی حکم شُرحِ قاضی بود

مراسم در تالار سعدي مجتمع فرهنگيان شيراز بود. پذيرش كه شديم  كاغذي كه بر نامه ي همايش رو نوشته بود به علاوه ي بسته ي پذيرايي به دستمون دادند طبق برنامه بين ساعت 10 تا 12 نوبت شعر خواني من بود نظم مراسم يه جز زمان شروع آن خوب بود  مراسم طبق معمول با يك ساعت تاخير شروع شد  . ابتدا تلاوت قران  يعد سرود ميهن و سپس كلام رهبر  كه اينها همه توسط كلبپ بخش شد .  سپس نويت رييس سازمان بود  كه حدود 20 دقيقه از  فرهنگ و رسالت شاعر و ... گفت  وبعد نوبت شاعر ها كه رسيد احد ده بزرگي شاعر فرهنگي معروف شيراز مثنوي زيباييي در رثاي حضرت سجاد (ع) گفت و سپس يكي يكي شاعران فرهنگي و دانش آموز براي شعر خواني آمدند. تنوع سني شاعران جالب بود از دانش آْموز راهنمايي تا معلم نزديك دوران باز نشستگي  داشتيم  . نكته ي جالب در مورد شعرها  اين بود كه اكثر اونا رباعي بود. طهمورث اسكندري  همكار شاعر مون كه نيروي اينجاست و امسال به اوز منتقل شده اشت هم با  جند تا از همكاراش اومده بود. علاقه مند به شعر هر جا كه ياشه خودشو مي رسونه . او هم 12 رباعي جالب خوند و خواست كه سلامشو به مردم علامرودشت برسونم.

معاون پرورشي سازمان هم خيلي كوتاه با خوشرويي خير مقدم گفت. دو تا كليپ هم از شعر خواني مرحوم آقاسي بخش شد . مراسم با نيم ساعت تاخير تمام شد . بيش از 300 شعر به همايش ارسال شده بود كه حدودا 40 برگزيده داشت . طبق معمول داوري ها رضايت بخش نبود و عيب و ايراد اتي داشت.

شعر كه خوانديم. هديه اي گرفتيم و ناهاري و( مرغ ) و پيش به سوي وطن.

اين هم چند تا از رباعي هايي كه اونجا خوندم . خوشحال مي شم در باره آن نظر بدين:

         از مائده وحي زمين كرد طلوع

                   در باغ زمان سبزترين كرد طلوع  

    آن روز تمام عرش ديدند كه ماه 

   در دست محمد امين كرد طلوع                                         

امام رضا/ع/ : غدير در بين اهالي آسمان مشهورتر از اهل زمين است:

         با قطعه اي از خاك دلم جور تر است 

        آنجا كه زمين از آسمان دورتر است

       ديدم كه يكي از عرشيان گفت : غدیر

       اينجا به ميان عرش مشهور تر است

         بگذاشت كنار خود سبو را خورشيد      

        آرام گرفت دست او را خورشيد

        نوشيد به امر آسمان، مستي كرد                              

        آورد به لب راز مگو را خورشيد

        در گوش دلم بانگ نفير است بيا

         آوازه ي عشق چشمگير است بيا

        بی ماه رخت مجلس ما کامل نیست

             موعود زمین عید غدیر است بیا