دریا:

تا کی به دفِ نمی شود ها بزنم

خود را عوض کسی دگر جا بزنم

خسته شده ام ، شمال هم نزدیک است

وقتش شده تا که دل به دریا بزنم

 

جنگل:

موهای مجعد و پریشان داری

دختر ! تو هزار و چند خواهان داری

از روسری و لباس سبزت پیداست

یک دوست پسر به نام باران داری !

 

باران:

 همصحبت گل، رفیق شالی هایی

مانند همیشه، این حوالی هایی

اینطور که اهل این محل می گویند:

مهمان همیشه ی شمالی هایی

                                                                                                     گرگان