به صحرا رفته بودم .

 

 زمین

 

 ، دور از چشم باران ،

 

 خود را روبروی خورشید عریان کرده بود

 

 و نخلهای پیر

 

 غیرتشان را در اشکهای خشکیده 

 

  به سویش پرتاب می کردند

 

 و باد،

 

 آتش بیار معرکه بود .